Aug 242014
 

Met zeer gemengde gevoelens stond ik aan de start. 7 weken na mijn laatste wedstrijd waaraan ik nou niet bepaald een positief gevoel had overgehouden. 7 weken waarvan 2 weken met 18 kilo op de rug door de bergen gelopen in the middle of knowhere. Wat heerlijk was, maar waar je nou niet echt sneller van wordt. Vervolgens in de week voor de wedstrijd ziek. Tsja, waar sta je dan…

Ouderwets lekker zwemmen

Na mijn bekende trage start kwam ik na een halve ronde goed op dreef en kon ik vrijuit zwemmen. Bij het ingaan van de tweede ronde had ik dame nummer 2 goed in zicht en kon ik daar voorbij zwemmen. Daarna op naar dame 1. LopenVeenendaalMissie geslaagd: als eerste dame het water uit.

Samenwerken op de fiets

Sarissa en ik bleken een gaatje te hebben op de achtervolgende groep. Natuurlijk was ik me er wel van bewust dat met die harde wind het wel erg veel meer energie kost om met z’n tweeen al het werk te doen dan in een groep. Maar het is ook wel een hele leuke uitdaging en scheelde mij veel ‘groepstress’ ;-) Samen besloten ervoor te gaan en door een TOPsamenwerking (nogmaals dank Sarissa :-) is het ons gelukt om de groep voor te blijven.

Steady state

Na een voor mij goede wissel kon ik als tweede aan het looponderdeel beginnen. Al gauw vond ik een steady state waarvan het voelde als of ik die wel vast zou kunnen houden. Dat voelde prettig want vaak is er tijdens het looponderdeel het gevoel dat ik langzaam ga sterven ;-) PodiumVeenendaalTeamgenoot Joke stoof me al gauw voorbij en stelde nog voor dat ik aan zou pikken, maar zij liep een paar tandjes te hard voor mij. In de laatste ronde nog wat kunnen versnellen en op een haar na derde geworden.

Na de finish Super supersuperblij met de eerste plek met het Trivio Longdistanceteam

Mar 172014
 

Thuiskomen is het woord dat het eerst in me op komt als ik probeer mijn gevoel te omschrijven dat me overviel sinds ik hier ben.

Samen met Rob en een aantal meiden van het Trivio Longdistanceteam ben ik op trainingsstage op Fuerteventura.

Zwemmen in zee met de opkomende zon, helemaal alleen met de elementen van de natuur. Samen trainen met de meiden in het mooie 50 meter buitenbad van Playitas. Fietsen in de zon over het mooie eiland. Voor het eerst sinds tijden hardlopen zonder klachten omdat mijn lijf zoveel beter gedijt in de warmte. Corestability in de zon op de golfbaan, omdat het lekker zacht ligt ;-)
Trainen zonder druk, zonder moeten, gewoon omdat het kan en mag en omdat triathlon mijn passie is en ik volop kan genieten van het trainen.

Het roept mooie herinneringen op aan ons verlof in Amerika en Hawaii en de weg naar de wereldkampioenschappen.

En Rob? Die traint lekker mee, op weg naar zijn eerste marathon. En schiet af en toe wat beelden. Gewoon omdat het kan, mag en zijn passie is….

Het gevoel van thuiskomen terwijl je op vakantie bent klinkt vreemd. Het trainen en leven in de zon voelt letterlijk en figuurlijk als en warme deken…en dat doet me beseffen hoeveel ik dat heb gemist.

Hieronder mooie beelden van Elcampesino van het zwemmen in de zon….